Hulp nodig bij je keuze voor de juiste olijfolie?

Doe de keuze hulp
geraffineerde olijfolie
|
kwaliteit

Keuringsdienst van Waarde olijfolie: 15 van de 27 supermarkt olijfolies niet extra vierge. Dit leer je ervan

Na elke uitzending van Keuringsdienst van Waarde over olijfolie krijg ik veel vragen: kun je bakken in extra vierge olijfolie, wat heb je zelf in de kast staan, en kun je me adviseren welke olijfolie ik moet kiezen?

Ook tijdens mijn Masterclasses blijkt steeds weer dat de uitzendingen indruk maken en vragen oproepen over het supermarktschap.

In Februari 2024 was de eerste uitzending van de Keuringsdienst van Waarde over olijfolie. Inmiddels is er ook een podcast uitgebracht en zijn er meerdere artikelen verschenen op de website van KRO-NCRV. De conclusie was toen duidelijk: Kies voor extra vierge.


Oktober 2026: 15 van 27 olijfolies uit de supermarkt defect

In de aflevering van 9 oktober 2026 diepte de Keuringsdienst van waarde extra vierge olijfolie verder uit. 

Ze zochten uit wat mild en klassiek eigenlijk betekent, of je in extra vierge olijfolie kunt bakken en hoe je goede olijfolie herkent. En uiteraard bezochten ze producenten en experts.

Ik begin met een groot compliment aan het team van de Keuringsdienst. Ze pakken het onderwerp extra vierge olijfolie ontzettend serieus op, en deze aflevering geeft veel duidelijkheid. Over hoe de industrie olijfolie maakt, en hoe een kwaliteitsproducent dat doet. Over de kenmerken van goede olijfolie en wat er op het etiket staat. En vooral over het belang van de mens bij het vaststellen van kwaliteit.

Ze hebben ook hun huiswerk gedaan door verschillende experts te raadplegen, onder wie olijfoliekenner Gregor Christiaans, Wilma van Grinsven en Marije van den Boogaard, die in Portugal olijfolie maakt, sommelier is en jureert in olijfoliewedstrijden.

Zelf werkte ik eraan mee als panellid van het Olijfolie Instituut. Daarover verderop meer. Wil je weten wat de eerste aflevering uit 2024 ons leerde? Dat lees je onderaan dit artikel.

Ik verkoop bij Olicious uitsluitend extra vierge olijfolie en kan met mijn kennis als olijfolie sommelier en proever een professioneel oordeel vormen over kwaliteit.

De aflevering van 2026 in het kort

  • De Keuringsdienst liet 27 flessen extra vierge olijfolie uit de winkel testen door het officiële proefpanel van het Olijfolie Instituut. Ik zat zelf in dat panel.
  • Slechts 12 flessen waren tijdens de test echt extra vierge. 11 flessen waren vierge en 4 flessen zelfs lampante: olie die zonder raffinage niet geschikt is om te eten.
  • Een labtest alleen is nooit genoeg. De zuurgraad is te manipuleren. Alleen een getraind menselijk panel kan vaststellen of een olie defecten heeft.
  • Kwaliteit versus kwantiteit. De industrie draait om volume, een kwaliteitsproducent neemt genoegen met minder opbrengst voor een betere olie.
  • Extra vierge is een momentopname. Olijfolie is vers fruitsap en gaat met de tijd achteruit. Toch staan er flessen in de winkel met drie tot vier jaar houdbaarheid, terwijl er elk jaar verse olie is.
  • Er wordt nauwelijks gecontroleerd. Van de zo'n 20 miljoen liter olijfolie per jaar in Nederland worden er minder dan 30 samples genomen.


De test: 27 flessen, 15 gezakt

Om te controleren of er ook echt extra vierge in de fles zit, gingen 27 olijfoliën naar het Olijfolie Instituut in Den Bosch. Daar beoordeelt een officieel erkend panel de olie blind op geur en smaak.

Beoordeling Aantal flessen Wat het betekent
Extra vierge 12 Geen enkel defect in geur of smaak, zuurgraad maximaal 0,8%
Vierge 11  Kleine defecten toegestaan, zuurgraad maximaal 2%
Lampante 4 Ernstige defecten, zonder raffinage niet geschikt om te eten

 

Op alle 27 flessen stond extra vierge. Ruim de helft voldeed daar tijdens de test niet aan. Welke merken het precies waren, lees je in de volledige uitslag van KRO-NCRV.

Eerlijk gezegd verbaast het me aan de ene kant niet dat de helft van de extra vierge olijfolie uit de winkel niet goed is. Toch blijft het een bedroevend resultaat. Waar ik vooral van schrok, is het aantal lampante oliën. Die zijn niet geschikt voor consumptie, en toch stonden ze gewoon als extra vierge in het schap.


Mijn werk in het proefpanel

Sinds 2021 ben ik panellid van het Olijfolie Instituut. De 27 oliën voor de Keuringsdienst zijn beoordeeld op precies dezelfde manier als ik elke een of twee weken voor het panel doe.

Welke olie er voor mijn neus stond, wist ik uiteraard niet. We proeven blind: geen etiket, geen merk, geen prijs. Alleen de olie in het glas telt.

In de uitzending zie je hoe het proeven in zijn werk gaat. Mijn collega Diana van Coolegem liet presentator Marijn Frank een defecte olie ruiken. Marijn rook vakantie in Italië, Diana rook een defect. Zij omschreef het als de zweetsokken van haar puberzoon. Daarna liet Diana haar ruiken hoe een goede olijfolie naar natuur en gras ruikt, en dat verschil begreep Marijn meteen.

Ik mocht Marijn uitleggen hoe we proeven welke defecten we aantroffen. Bij een van de lampante oliën liet ik haar ruiken en proeven welk defect erin zat: muddy. Een heel vies defect, dat ontstaat doordat olijven gaan fermenteren voordat ze geperst worden. In dit geval rook de olie naar een veestal, of eerlijk gezegd gewoon naar poep. Marijn riep het dan ook heel hard. Ik kon het haar niet kwalijk nemen.

 

Waarom een menselijk panel onmisbaar is om kwaliteit van olijfolie vast te stellen

Dit vond ik misschien wel het belangrijkste deel van de aflevering. Wilma van Grinsven van het Olijfolie Instituut legde Marijn uit dat extra vierge een wettelijk vastgelegde term is. Je mag het alleen op het etiket zetten als de olie geen enkel defect heeft én de gemeten zuurgraad lager is dan 0,8%.

Die zuurgraad meet je in een laboratorium. Maar volgens de experts is die waarde te manipuleren. Wilma legde uit hoe: meng een olijfolie met een te hoge zuurgraad met geraffineerde olijfolie, die een heel lage zuurgraad heeft. Het lab meet dan bijvoorbeeld een waarde onder de 0,8%, en op papier klopt alles. Professor Vincenzo Fogliano bevestigde dat in de uitzending.

Een menselijk panel laat zich zo niet misleiden. Dat haalt het defect er toch uit op basis van geur en smaak en concludeert dat de olie vierge of lampante is. Een labtest alleen is dus nooit voldoende.

Die geur- en smaaktest heet een organoleptische test. Het bijzondere is dat er opgeleide en getrainde mensen voor nodig zijn. Je kunt je voorstellen hoeveel training het kost om zo'n panel te kalibreren: de panelleden moeten onafhankelijk van elkaar tot dezelfde conclusies komen. Dat is het werk dat ik doe voor het Olijfolie Instituut. En dezelfde methode pas ik toe op de olijfolie die ik in Italië selecteer voor Olicious.

Ook Floris Geurts van Gkazas benadrukte in de uitzending het belang van een panel. Hij zei daarbij dat ze gebruikmaken van "het beste panel ter wereld". Daar wil ik wel een kanttekening bij maken. Een door het International Olive Council (IOC) geaccrediteerd panel voldoet aan strenge, vaste eisen en standaarden van het IOC. Die panels zijn dus niet met elkaar in competitie. Er is geen beste panel; ze werken allemaal volgens dezelfde methode.

 

Een beetje pijnlijk vond ik wel dat Floris zelf ook blind proeft, en zelfs zijn eigen olijfolie afkeurde. In de test van de Keuringsdienst werd een olie van Gkazas als vierge beoordeeld. Belangrijk om erbij te zeggen: het gaat om een momentopname. Het betekent niet dat alle olijfolie van Gkazas slecht is, dat kan per batch verschillen. Maar het blijft: staat er extra vierge op het etiket, dan moet er ook extra vierge in zitten.

Kwaliteit versus kwantiteit

De aflevering laat twee werelden naast elkaar zien.

De kwaliteitsproducent Finca La Torre.

Bij Finca La Torre in Spanje proeft Ersin Kiris olie met Borja Adrián. Ik vond zijn uitleg over het maken van topkwaliteit olijfolie heel goed. Hij plukt alleen nog levende olijven van de bomen, die volgens hem bomvol voedingsstoffen zitten, en verwerkt ze zo snel mogelijk. Olijfolie is immers een puur fruitsap, en dat moet je in zijn meest verse vorm verwerken. 

Borja maakt ook duidelijk wat het verschil is tussen de belangen van de industrie, die hij "Big Business" noemt, en die van kwaliteitsproducenten. De industrie focust op kwantiteit, en daar lijdt de kwaliteit onder.

Een kwaliteitsproducent gaat voor kwaliteit en neemt genoegen met minder opbrengst.

De industrie.

Het bezoek aan DCOOP maakte ook indruk op me. 180 miljoen liter olijfolie per jaar, dat is echt veel. De uitleg van Moises Sanchez was helder en geeft een goed beeld van hoe de industrie werkt. Hij vertelde dat de meeste olijfolie voor de supermarkt "tailor made" is: geblend op smaakprofiel per land, maar vooral op commerciële afwegingen. In Spanje houden ze van bitter en pittig, voor Noord-Europa wordt een mildere olie gemaakt. Het gevolg: je weet nooit precies waar je olijfolie vandaan komt.


Extra vierge is een momentopname

Zowel Borja als Moises vertellen dat de kwaliteit van olijfolie achteruitgaat met de tijd. Zodra olijfolie geperst is, begint die te oxideren. Borja voegt eraan toe dat dat bij olijfolie van hoge kwaliteit minder snel gaat, omdat er veel antioxidanten in zitten. Dat klopt. Ik proef wel eens olie die meerdere jaren oud is en die nog hartstikke goed is.

Olijfolie-expert Marije van den Boogaard zegt het scherp: een olie kan tijdens zijn leven afzakken van extra vierge naar vierge, of zelfs naar lampante. Het etiket blijft hetzelfde, de olie in de fles niet. Volgens professor Fogliano mengen sommige producenten bij het bottelen bovendien oude olie met versere olie, zodat de oude olie minder opvalt.

En dan zijn er bedrijven die drie tot vier jaar houdbaarheid op een fles zetten. Dat vind ik absoluut onacceptabel! Bedenk dat er elk jaar een nieuwe oogst is, en dat je dus elk jaar heerlijke, verse olijfolie kunt krijgen. Voor mij is het ondenkbaar om een olijfolie van twee jaar oud te verkopen.


Weinig controle, veel ruimte voor slechte kwaliteit

In Nederland gaat er jaarlijks zo'n 20 miljoen liter olijfolie over de toonbank. Daarvan worden helaas minder dan 30 samples genomen door de overheid. De kans dat een fles die niet aan de eisen voldoet wordt betrapt, is dus heel klein. En dat leidt ertoe dat er slechte kwaliteit in het schap kan staan.


Zo kies je na deze uitzending goede olijfolie

Het programma sluit af met een advies dat ik van harte onderschrijf: zoek een producent die je kunt vertrouwen, en koop bij een speciaalzaak waar je de olie kunt proeven voordat je een fles meeneemt.

Een paar tips om je op weg te helpen:

  • Kijk naar het oogstjaar. Staat het op de fles, dan weet je hoe vers de olie is. Staat het er niet op, wees dan extra kritisch. Een houdbaarheidsdatum die jaren in de toekomst ligt, is een slecht teken.
  • Ruik en proef. Goede extra vierge ruikt fris en fruitig, naar gras, tomatenblad of groene appel. Slurp maar eens: een lichte bitterheid en een peperig kriebeltje in je keel zijn goede tekenen. Ruik je iets wat je aan zweetsokken of een veestal doet denken, dan zit je goed fout.
  • Bewaar je olie goed. Donker, koel en goed afgesloten. Zo houdt hij zijn kwaliteit het langst.
  • Vraag om advies. Twijfel je, stel je vraag dan aan iemand die er verstand van heeft.

Meer weten? Lees mijn 6 tips om goede olijfolie te herkennen en hoe lang je olijfolie kunt bewaren.

Zelf proef ik elke olie die ik overweeg twee keer blind, volgens de methode van het IOC. Overtuigt hij me niet, dan komt hij niet in mijn assortiment, hoe mooi het verhaal erachter ook is.

Wil je hulp bij het kiezen? Ga naar de Olijfolievinder, of stuur me gerust een berichtje.

Bronnen bij de aflevering van 2026

 

 

 

 

 


Februari 2024: de eerste aflevering over olijfolie

In de eerste aflevering over olijfolie zocht de Keuringsdienst uit wat er eigenlijk in een fles mild of classico zit, en of je kunt bakken in extra vierge olijfolie. Hieronder lees je wat die uitzending ons leerde.

De publicaties samengevat

  • Mild, klassiek en traditioneel is geraffineerde olijfolie, en extra vierge en vierge zijn ongeraffineerd.
  • Bakken in extra vierge olijfolie kan, volgens het programma en de olijfoliesommelier die ze raadplegen.
  • "Extra vierge" op het etiket zegt niet alles: in een blinde smaaktest vonden Italiaanse proevers bij meerdere flessen mankementen.
  • Een sommelier geeft vijf kooptips, van een donkere fles tot ruiken en proeven.
  • Een specialist doet het proeven en selecteren voor je.


Wat Keuringsdienst van Waarde ontdekte over Mild en Classico

Staat er mild, classico of traditioneel op de fles, dan gaat het volgens het programma om geraffineerde olie. Zo'n 60 procent van alle olijfolie ter wereld komt uit Spanje, en daar filmde het programma ook, in de streek rond Jaén.

Een olijfolieboer legt uit dat een olijf vanaf het moment dat hij van de boom valt nog maar 24 uur "goed" is. Wordt hij niet op tijd geperst, dan gaat de kwaliteit snel achteruit. En dat kan ik bevestigen: Zodra de olijf van de boom is begint een proces van fermentatie en oxidatie.

Van de grond geraapte olijven, vaak al aangetast door insecten en vervuild met aarde en takjes, worden volgens de uitzending alsnog geperst. De olie die daaruit komt noemt men lampante olie ofwel lampolie. Deze olijfolie werd vroeger letterlijk gebruikt als brandstof in olielampen. Tegenwoordig wordt deze olie geraffineerd, gemengd met een kleine hoeveelheid vierge of extra vierge en verkocht wordt als mild en classico.

Olijfolie fles classico

 

Om van die olie iets verkoopbaars te maken, wordt hij geraffineerd. Volgens de aflevering gebeurt dat onder meer zo:

  • Ontzuren, onder andere met natriumhydroxide, hetzelfde middel als in gootsteenontstopper.
  • Ontgeuren, omdat de olie in onbewerkte vorm sterk en vies ruikt.
  • Ontkleuren, ontslijmen en verhitten, waarbij veel van de gezonde stoffen in de olie verloren gaan.

Wat overblijft heeft geen smaak, kleur of geur meer en is een pure vetstof. Er gaat een klein percentage vierge of extra vierge doorheen om het nog volgend de wet olijfolie te mogen noemen.

Na de eerste uitzending merkte ik dat veel mensen vragen hadden over extra vierge olijfolie. Over de smaak, de gezondheidsvoordelen en de toepassing.

Ik heb zelfs mensen gesproken die zich bedonderd voelden omdat olijfolie mild en classico geen antioxidanten bevatten, terwijl dit binnen hun 'dieet' juist heel belangrijk was.  

Meer over geraffineerde olijfolie lees je in mijn eigen blog, en het hele verhaal staat in het artikel van KRO-NCRV en in de podcast van het programma.


Wat de uitzending zegt over hitte en bakken

Veel Nederlanders pakken mild of klassiek voor de pan, omdat ze denken dat extra vierge geen hitte verdraagt. Keuringsdienst van Waarde hoorde in mediterrane landen een ander antwoord: je kunt gewoon bakken in extra vierge olijfolie.

Het misverstand komt volgens professioneel olijfolieproever Wilma van Grinsven-Padberg uit de geschiedenis. Olijven werden op oude molenstenen vermalen tot pulp, waarbij pit- en schilresten in de olie achterbleven. Er waren toen geen geavanceerde methoden om te filteren. Tegenwoordig worden deze resten er in de regel uit gefilterd.

Gebruik geen ongefilterde olijfolie om in te bakken!

Staat er op het etiket expliciet "ongefilterd", dan kun je die olie beter niet gebruiken om in te bakken. Is de olie wel gefilterd, dan kan er zelfs friet in gefrituurd worden, al geeft de olie dan ook een beetje smaak mee aan het gerecht. Mijn eigen antwoord en de details lees je in mijn blog over bakken in extra vergine olijfolie. De uitleg van het programma staat in het artikel over bakken.


Etiket versus smaak: blind testen vertelt de waarheid

Het programma liet Italiaanse olijfolieproevers een reeks olijfoliën blind beoordelen. Bij meerdere flessen noemden zij mankementen, zoals een ranzige geur, ook waar de zuurgraad in orde was, want smaak is alles bepalend voor de officiële kwaliteitsklasse van olijfolie. 

Eén olie kreeg wel lof: die wordt in kleine oplage gemaakt en gaat als labelloze olie op vat naar speciaalzaken. Eén test zegt helaas niets over elke fles die nu in het schap staat, maar hij laat wel zien dat de kwaliteit van olijfolie verder gaat dan wat er op het label staat.

Wat extra vergine officieel inhoudt, leg ik uit in wat extra vergine olijfolie is. Bekijk ook de volledige test bij KRO-NCRV.


De tips van de sommelier uit de uitzending

Collega Olijfoliesommelier Vivian van Wordragen noemt vijf dingen om op te letten: een donkere fles of blik, een kritische blik op de prijs, een etiket dat de herkomst toont, voorzichtigheid met smaakjes en een frisse, grasachtige geur. Haar uitleg staat in het artikel over kiezen in de supermarkt.

Mijn eigen 6 tips om goede olijfolie te herkennen vullen die aan, onder meer met het oogstjaar.

 

Mark Lemmens ruikt proefglas olijfolie

Olijfolie beoordelen gebeurt op basis van geur en smaak


 

Zo test je de kwaliteit van olijfolie thuis

In de podcast van het programma komt daar nog een simpele thuistest bij: ruikt de olie fris en grasachtig, en voel je bij het proeven een lichte kriebel of prikkeling achter in je keel, dan is dat een goed teken. Die kriebel komt van de antioxidanten die er bij raffineren juist uitgaan. 

 

Heb je na het proeven een schone mond, zonder vet laagje, dan is ook dat een goed teken. Voel je dat laagje wel, dan is je olie waarschijnlijk over de datum en aan het oxideren.

Deze kenmerken kan ik van harte bevestigen.


Wat mij verder opviel in de uitzending

Enkele dingen vielen me op en bleven me bij uit de eerste tv-uitzending. Ze roepen wat vragen op.

Een specialist die niet weet wat geraffineerde olijfolie is

Er werd een winkel bezocht in Nederland en gesproken met een olijfoliespecialist en een medewerker. Beiden leken niet precies te weten wat geraffineerde olijfolie is, terwijl dat nou juist het onderwerp van de aflevering was. Dat laat zien hoe verwarrend dit onderwerp is, ook voor mensen die er middenin zitten. Maar ik vind het ook teleurstellend dat je dat als specialist niet weet.

Bakken met ongefilterde olijfolie?

Er werd gesproken met een Siciliaanse chef over het onderwerp bakken in extra vierge olijfolie. Hij gaf aan dat hij de olie rechtstreeks uit Sicilië importeert. Wat mij opviel was dat de olijfolie er troebel uitzag. Dat wijst er meestal op dat olie ongefilterd is of in ieder geval nog vruchtvlees bevat, al weet ik dat niet helemaal zeker: ik heb het hem niet zelf kunnen vragen.

Uit eigen ervaring weet ik wel niet filteren van olijfolie in Sicilië vaker voorkomt. Sicilianen vertellen me regelmatig dat ze hun olijfolie niet filteren, terwijl filteren op andere plekken in Italië eerder de standaard is. Ik heb het niet bij elke olijfboer in elke regio kunnen navragen, maar het voelt als een lokaal gebruik.

Zelf wil ik dat alle olijfolie gefilterd is. Vers geperste, ongefilterde olie heeft misschien iets extra smaak door het vruchtvlees, maar daar staat ook nadelen tegenover:

  • Verhit je de olie, dan kunnen de vruchtvleesdeeltjes verbranden en dat is precies waarom de fabel dat je er niet in kan bakken bestaat.
  • Bewaar je de olie, dan gaat dat vruchtvlees fermenteren en wordt de olie sneller slecht.

Voor mij zijn dat genoeg redenen om voor gefilterde olijfolie te kiezen, en al helemaal om in te bakken.

Olijven van de grond rapen en persen

Wat ik zelf nieuw vond: in de uitzending zie je dat van de grond gevallen olijven nog steeds worden geperst tot lampante olie. Ik kende dit alleen van een bezoek in Puglia, waar mij ooit werd verteld dat dit in een ver verleden zo ging. Dat het nu nog gebeurt, had ik nooit eerder in de praktijk gezien en is zeker niet iets wat mijn producenten doen.

Persoonlijk vind ik het smerig. Je laat rottende olijven en flink wat vuil, insecten en wormen door dezelfde pers gaan waarop ook extra vierge olijfolie wordt gemaakt. Ik snap dat je van die olie daarna geraffineerde olijfolie maakt, dat is technisch geen probleem. Maar iemand die serieus met kwaliteitsolijfolie bezig is, zou dit naar mijn idee niet doen. Zeker niet in een perserij waar ook hoogwaardige olijfolie wordt geperst.


Wat dit betekent voor waar je olijfolie koopt

Een etiket, een prijs en een verpakking vertellen je misschien iets over kwaliteit en herkomst. Je kunt een fles helaas niet openen en eraan ruiken voordat je hem koopt, dus de rest merk je pas thuis. Een specialist neemt die stap van jou over.

Zo werk ik bij Olicious:

  • Blind proeven. Elke olie die ik overweeg, proef ik twee keer blind, vroeg in de ochtend, volgens veertien criteria. Overtuigt een olie niet, dan komt hij niet in het assortiment.
  • Professioneel proeven. Ik zit in het panel van het Olijfolie Instituut, het enige IOC-gecertificeerde olijfoliepanel van Nederland. Ik werd gevraagd na trainingen van olijfoliesommelier Wilma van Grinsven-Padberg, die in het KVW-artikel over bakken aan het woord komt. De veel te proeven train ik mezelf of het herkennen van slechte en beoordelen van goede olijfolie.
  • Rechtstreeks met producenten werken. Ik werk met producenten die ik persoonlijk ken en regelmatige bezoek. Ik importeer zelf, zonder tussenhandel, en heb geen eigen huismerk.
  • Persoonlijk advies. Wil je liever met iemand praten dan zelf zoeken? Bel, app of mail mij. Of begin met de olijfolievinder.

 

De olie die in de smaaktest als goed werd beoordeeld ging naar speciaalzaken. Dat is geen garantie dat elke olie uit een speciaalzaak goed is. Ik ben er wel van overtuigd dat de speciaalzaak je beter kan helpen dan de supermarkt. Vraag daarom gerust van welke producent en welke oogst een olie is, en of de verkoper hem zelf heeft geproefd. 

Meer over dit verschil lees je in waarom je olijfolie bij een expert koopt. Ook in de supermarkt kun je soms goede olie kiezen, en de tips hierboven helpen je daarbij.

Wil je het verschil zelf leren proeven? Bij mijn Masterclass ervaar je precies wat een goede en een slechte olijfolie van elkaar onderscheidt.

Hoe ik zelf selecteer lees je op mijn sommelierpagina, en mijn volledige assortiment vind je in de collectie Italiaanse olijfolie.


Hulp bij het kiezen

Keuringsdienst van Waarde laat zien dat olijfolie kiezen lastiger is dan het supermarktschap doet voorkomen. Bij Olicious heb ik het proeven al voor je gedaan. Ga direct naar de Olijfolievinder en vind in 30 seconden de olijfolie die bij je past

Lees ook mijn tips om goede olijfolie te herkennen. Heb je een vraag over bakken of over een bepaald gerecht, stuur me gerust een berichtje.

 

Bronnen

Televisie-uitzending

Artikelen op kro-ncrv.nl

Podcast

  • KRO-NCRV, Keuringsdienst van Waarde, aflevering "Waarom eet niemand in de Méditerranée milde of traditionele olijfolie?", te beluisteren op NPO Luister

 


Mark Lemmens is Olive Oil Times gecertificeerd olijfolie sommelier, olijfolie proever en panellid van een IOC-gecertificeerd panel. Meer over zijn achtergrond lees je op de sommelier pagina.

geraffineerde olijfolie
|
kwaliteit
DoorMark Lemmens
Geüpdatet: 10-10-2026

Wat is de beste olijfolie voor jouw smaak?

In 30 seconden naar de beste olijfolie voor jouw smaak of kookvoorkeur.
olijfolievinder
Olijfolie Sommelier

Koop extra vergine olijfolie en delicatessen met zekerheid en vertrouwen

Als liefhebber van extra vergine olijfolie en Italiaanse delicatessen zoek je natuurlijk naar zekerheid bij je keuze.

Ik ben gecertificeerd olijfolie sommelier en zorg zo voor:

  • Kwaliteit: De olijfolies die ik selecteer zijn veelal afkomstig van kleinschalige bedrijven met focus op topkwaliteit
  • Vertrouwen: Ik ken elke olijfoliemaker en producent persoonlijk en ik bezoek hen regelmatig
  • Transparant: Elk product komt rechtstreeks uit Italië door eigen import, zonder tussenhandel
  • Service: Heb je vragen dan help ik je op de meest persoonlijke manier verder
Meer over Mark

Benieuwd naar ons aanbod Italiaanse olijfolie